Baytar

Verse I
Elke woord dat deze taal verlaat, is als een pijl uit een boog
Woorden zijn soms een schat, soms een onoplosbare pijn
Het is smakeloos om over het verleden te praten (Haha)
Zijn we altijd zo zeurderig over de toekomst die nog niet is gekomen? (Haaa?)

De draad van mijn gedachten is ook weggelopen, laat de krokodillentranen maar stromen
Een paar druppels zijn helemaal niets waard
Een reus in de klauwen van verdriet en lot; Naamloos en waardeloos
Dag en nacht snijdt het leven weg, de wereld draait niet zonder vrienden

Vandaag is het leven een halve dag, laat mijn gedachten vrij
Mijn handen kunnen jouw stof niet van mijn huid vegen
De ziel verlaat het lichaam; als mijn ogen van jou gescheiden zijn
De liefde die ik heb, is zwaar als goud

Zonder jou betekent ik niets, mijn hart werkt voor jou
Die ziekte genaamd liefde; als een slimme bewaker in een dorre woestijn
Mijn hoofd hangt als een zonderling, elke weg ligt vol stenen
Jouw lippen zijn als een huwelijk, dronken van verdriet

Wie het ziet, zegt; het is dom om een gebouw aan de monding van een rivier te bouwen
Als de wind waait, breekt het mijn tanden niet, als het hart blind is, ziet het niets
Seconden ruilen met minuten
Uren nemen je van me weg, ik vrees dat je niet kunt komen

Verlangen, de lafaard die het licht uit mijn ogen steelt
De zon is als een doffe kaars, scheiding is een verraderlijk gif
De engel naast me verbergt zijn gezicht, het lot fronst zijn wenkbrauwen naar me
Alleen jij kunt deze droefheid verdrinken, laat je zijdezachte huid in mijn huid doordringen

Als de wind je haar veegt, worden mijn blikken betoverd
Mijn oren worden wakker met jouw naam, mijn ogen openen met jouw gezicht
In mijn mooiste gedichten laat ik je naam op de pen dansen
"Jij bent de geest van mijn kamer, ik ben verliefd op je stilte"

Refrein
Er is geen oplossing voor mijn verdriet, dierenarts
Steun me zodat ik kan blijven staan
De dageraad is de bevel van de zon, de pijn van de tijd is zoet en bitter
Maar aan de ene kant een engel, aan de andere kant een demon
Mijn hoofd is een gevangenis, er is alleen leegte, ik weet niet hoe vaak ik heb geklaagd (Sago Key Key)

Verse II
Ik leunde mijn hoofd tegen de muur, je schouders zijn er niet bij
Vrienden hebben een apenhonger, ik ben verzadigd met jou!
Ik heb geen kracht, misschien ben ik een dwerg in het land van reuzen
Met jouw stilte komt mijn verdriet, ik ben een begraven dode in jouw afwezigheid (Ja)

Ik ben een van de duizenden klanten van deze wereld van liefde
Ik vervloek mijn eenzaamheid, ik ben een klager zonder jou
Als je nooit terugkomt; weet dat ik alleen op wacht ben
Ik heb de oorlog verklaard aan mijn fouten; elke dag ben ik in een andere lijkwade

Het leven is als een blad in een dagboek; de herfst komt en het valt
Wat wordt er meegebracht als je komt? Wat wordt er meegenomen als je gaat?
Begrijp de pijn, vind de remedie, verdriet verbruikt het hart
Elke keer als ik in je gezicht kijk, zie ik een tuin uit de hemel

Met een glimlach is het hart niet vrolijk in de hoeken van de ziel
Deze bedrieglijke houding laat de slechte uren voorbijgaan (Ja)
Mijn verhalen die jou bevatten zijn niet kort genoeg om verteld te worden
In het rijk van de liefde zijn er aan de ene kant dwergen en aan de andere kant reuzen

Refrein
Er is geen oplossing voor mijn verdriet, dierenarts
Steun me zodat ik kan blijven staan
De dageraad is de bevel van de zon, de pijn van de tijd is zoet en bitter
Maar aan de ene kant een engel, aan de andere kant een demon
Mijn hoofd is een gevangenis, er is alleen leegte, ik weet niet hoe vaak ik heb geklaagd

Melankolie 2006 Neef (Ha)
Sago Kaf-Kef (Wauw)
Melankolie (Wauw)
Sagopa Kajmer (Wauw)
Pseudoniem Kaf-Kef