Flor de Piel

Vandaag breng ik mijn hart, buiten mijn borst
Ik heb de rede aan de kant gezet, om hier te zijn
Ik luister naar mijn intuïtie, dat heb ik altijd gedaan
Ik luister naar het kind dat gevangen zit, diep van binnen

Want hij is oprecht, hij liegt nooit tegen me
En hij weet dat alles wat ik wil, is gelukkig zijn!
Hij weet dat ik constant sterf
Het leven is een pad dat je dwingt te lopen tot je sterft

Oh verwelkte bloem
Wat is er met je gebeurd?
Misschien ben je gestorven, van de dorst
Of misschien ben je verdronken
En je hebt niet nodig, alles wat je wilt

Na onze handen, onze ogen
Onze monden, onze huiden
Is er niets