Nieva, Nieva
Paulina Rubio
Sneeuw, Sneeuw
Deze melancholie
Laat me koud en alleen
Als we de weg willen gaan
Moeten we moedig zijn
Leef van dag tot dag
Het is geen symfonie
Het is zwaar om aan je te denken
Zonder je te zien
En jij,
Ben mijn fantasie
Maar vandaag
Is het niet de tijd om te dromen...
Sneeuw, sneeuw
In mijn lente
Een wereld, onwerkelijk
Sneeuw, sneeuw
En als de wind
Vliegt mijn geest naar waar je bent
Sneeuw, sneeuw
Over mijn ziel sneeuwt het
Ik ben ijs als je er niet bent
En hoewel het pijn doet
Deze lange wacht
Zal er een mooi einde komen
Dromen is misschien onzin
Maar het brengt ons dichterbij
Deze proef is geen examen
Het maakt ons sterker
En vandaag
Waardeer ik het om je lach te horen
En mis ik
Die adem op mijn huid
Het sneeuwt niet meer
Geen slapeloze nachten
Alles is nu werkelijkheid
Het sneeuwt niet meer
In mijn lentes
Je kwam tot het einde.