Les Litanies de Satan

Ô satan, heb medelijden met mijn lange ellende!

Ô jij, de meest geleerde en de mooiste van de engelen
God verraden door het lot en beroofd van lof
Ô prins van de ballingschap, aan wie onrecht is gedaan
En die, verslagen, altijd sterker weer opstaat

Jij die alles weet, grote koning van de onderwereld
Vertrouwde genezer van menselijke angsten
Jij die, zelfs aan de lepralijders, de vervloekte paria's
Door liefde de smaak van het paradijs leert
Ô jij die uit de dood, je oude en sterke minnares
De hoop voortbracht, — een dolle charme!
Jij die de verbannen een kalme en trotse blik geeft
Die een heel volk vervloekt rond een schavot
Jij die weet in welke hoeken van benijdende landen
De jaloerse god de kostbare stenen verstopte

Ô satan, heb medelijden met mijn lange ellende!

Jij wiens heldere oog de diepe arsenalen kent
Waar het volk van de metalen begraven ligt
Jij wiens brede hand de afgronden verbergt
Voor de slaapwandelaar die aan de rand van de gebouwen dwaalt

Ô satan, heb medelijden met mijn lange ellende!