薄ら氷心中 (a Double Suicide)

Hé, waarom kijk je me niet aan?
Waarom?
Zou je zeggen dat je het niet kunt verdragen om me recht in de ogen te kijken?
Wie weet?
Dus wie heeft me in deze situatie gebracht?

Hé, ik heb gewacht, dat je me zou komen achterna lopen,
Eindelijk zie ik je, maar je houdt me niet eens vast, even?
Ah, het leven is een puinhoop, het is jouw schuld, weet je dat?

Ik begrijp het niet,
Wat is geluk?

Wat is wat?
Het is zo vermoeiend, mijn hoofd en mijn darmen,
Zou ik ze moeten uitstrooien?
Kijk naar deze vrouw,
Die tot op het bot gekleurd is.

Ik hou van je, ik hou heel veel van je, alles is voor jou,
Nee,
Ik haat je, ik haat je zo erg, geef het nu meteen terug,
Wat een gedoe,
Het is al te laat, damn, jij bent de oorzaak van alles.

Ik begrijp het,
Geluk en ongeluk,

Elke seconde verdwijnt,
Deze koude maar warme handen,
Hebben alles geproefd,
Ik denk dat er niets meer is,
Lieve, hatelijke persoon,
Het doet pijn, maar het is een fijne afscheidsmoment,
De dagen die voorbij zijn.

Ik wil het leven dat ik vasthoud,
Eindigen zoals het is.

Ik vervaag,
Ik ben eenzaam, een monnik.