Enamorados

Ze droeg een jas in jasminkleur
Haar haar los en een grijze tas

Ze zal die plek nooit vergeten
Maar dat weet ze nog niet
De stad staat op het punt te ontploffen
En zij luistert naar Maluma

En toen ze aankwam, vond ze hem huilend in een hoek (wat een pijn)
Ik moet je laten gaan, het spijt me, het is mijn schuld
Ik ben jouw eerste liefde, en jij was de mijne (alsjeblieft)
Ze wachten snel thuis op je, we praten een andere keer

En de straat werd smal
Er begon een overstroming

Vastgelopen in de uitgestrektheid
En de mensen om hen heen
Nu zal een auto gaan toeteren
Kom op, jongens, laten we gaan, alsjeblieft

En ineens valt de wereld om hen heen in (wat een pijn)
Ze kunnen niet ademen, ze hebben geen speeksel meer
Ik ben jouw eerste liefde, en jij was de mijne (alsjeblieft)
Ze wachten snel thuis op je, we praten een andere keer

Die nacht belde hij haar
Maar er was niemand thuis
Ze schreef hem een gedicht
Dat ze nog steeds in een doos bewaart
Liefdes komen en gaan
Maar ze laten altijd een spoor achter

Ze zal die plek nooit vergeten
Maar dat weet ze nog niet
De stad staat op het punt te ontploffen
En zij luistert naar Maluma

Ik ben jouw eerste liefde en jij was de mijne (alsjeblieft)
Ze wachten snel thuis op je, we praten een andere keer
Plotseling komen er vijftien doornen in het hart (wat een verraad)
Maar op zestienjarige leeftijd zijn er geen medicijnen