Escolta de vagalumes

Terug naar mijn land, ik herleefde
In de jaren dat ik weg was, denk ik dat ik stierf
Stierf van heimwee naar ouders, broers en vrienden
Die bij zonsondergang, op het oude terrein
Zongen we de mooiste liedjes

Gitaren gestemd en, in de stem, een perfect duet
Ver weg zong ik niet, deed pijn in mijn hart
In de grote stad had ik alleen maar illusies

Maar ik kwam terug, maar ik kwam terug, ik kwam terug
En bij het passeren van de poort, het bos en de geur
Werd ik begeleid door de vuurvliegjes
Want het was een mooie nacht met maanlicht

Maar ik huilde, maar ik huilde, ik huilde
Toen ik mijn ouders zag, mijn broers kwamen naar me toe
Het geluk mengde mijn tranen
Met de dauw van de nacht in deze mijn plek

Ik verdiende geld in het buitenland, maar het was allemaal tevergeefs
De natuur is mijn wereld, ik ben de sertão
Rennen door de bloeiende velden als een jongen
Vergeten van de pijn en de dwaasheden
Die het leven daarbuiten me gaf

Luisteren naar de nachtegaal die zingt en de tortelduif
En het geluk van een welkomstlied
Dat lijkt te zeggen: Mijn vriend is terug

Maar ik kwam terug, maar ik kwam terug, ik kwam terug
En bij het passeren van de poort, het bos en de geur
Werd ik begeleid door de vuurvliegjes
Want het was een mooie nacht met maanlicht

Maar ik huilde, maar ik huilde, ik huilde
Toen ik mijn ouders zag, mijn broers kwamen naar me toe
Het geluk mengde mijn tranen
Met de dauw van de nacht in deze mijn plek