Lloras

Wanneer je je alleen voelt,
verloopt de tijd traag.
Wanneer je hoop vervaagt
en je me mist,
jij huilt... jij huilt...

Wanneer je lichaam van me houdt
alleen in gedachten
en de kussen knijpt,
denk je mijn adem te voelen,
jij huilt... jij huilt...

Moegestreden van het wachten op het onverwachte,
verveeld van het doen alsof in zijn armen
en uit verplichting heb je het verzwegen,
je huilt alleen...

Wetende dat hij degene is die is gekomen,
denkend dat ik het ben, het onverwachte.
En je valt in slaap, terwijl je aan me denkt...
terwijl je aan me denkt...

En wanneer je in de spiegel kijkt,
je jezelf stukje voor stukje ziet,
voel je mijn strelingen,
verlangend om je aan te raken,
jij huilt... jij huilt... en huilt.

Moegestreden van het wachten op het onverwachte,
verveeld van het doen alsof in zijn armen
en uit verplichting heb je het verzwegen,
je huilt alleen...

Wetende dat hij degene is die is gekomen,
denkend dat ik het ben, het onverwachte.
En je valt in slaap, terwijl je aan me denkt...
terwijl je aan me denkt...