Honda

Op dit moment wil de verdriet me raken,
lees een interessant boek en laat het half achter,
een telefoontje dwingt me te begrijpen,
dat ik niet moet geloven in wonderen, waarom wachten, voor wat?

Op dit moment streef ik er niet naar gelukkig te zijn op een plek,
of een andere partner te vinden die me helpt vergeten,
dat is oneerlijk en ik wil niemand meer gebruiken,
in de zee van eenzame harten vergaan...

(Refrein)
Honda, honda zo voelt het leven voor mij,
ik sta midden op de weg,
en de bus die ik wacht komt hier niet meer voorbij.
Honda, met een humeur dat niemand kan verdragen,
met een verlangen om het verhaal te beëindigen,
snel door naar een ander nummer.

Op dit moment streef ik er niet naar gelukkig te zijn op een plek,
of een andere partner te vinden die me helpt vergeten,
dat is oneerlijk en ik wil niemand meer gebruiken,
in de zee van eenzame harten vergaan...

(Refrein)
Honda, honda zo voelt het leven voor mij,
ik sta midden op de weg
en de bus die ik wacht komt hier niet meer voorbij.
Honda, met een humeur dat niemand kan verdragen,
met een verlangen om het verhaal te beëindigen,
snel door naar een ander nummer.

Honda, honda zo voelt het leven voor mij,
ik sta midden op de weg
en de bus die ik wacht komt hier niet meer voorbij...