16,437 Días

In een week openen we de ziel elke ochtend
De mooiste dagen, de meest liefdevolle, vergeet ik nooit
De grote toevalligheid: In jouw ogen kijken, wat een revolutie!

Jouw uitstraling van een kunstenaar, mijn hoofdrolspeler, eindelijk vond ik je
Ik weet dat misschien
Er een wonder tussen ons is

Ik wil geloven
Dat alles mogelijk is, dat we onoverwinnelijk zijn
En dat wat wij hebben geschreven was
Dat ik nooit alleen was, dat je altijd van me hield
Vandaag onderteken ik dat de liefde bestaat
Hoe kan ik het ontkennen?, Hoe kan ik het uitleggen?

Zestien duizend vierhonderd zevenendertig dagen
Om je te vinden en ineens verscheen je in dat moment
Tuin vol bloemen in volle herfst (Bloemen)

Jij zo stralend en ik zo alleen
Ik weet dat misschien
Er een wonder tussen ons is

Ik wil geloven
Dat alles mogelijk is, dat we onoverwinnelijk zijn
En dat wat wij hebben geschreven was
Dat ik nooit alleen was, dat je altijd van me hield
Vandaag onderteken ik dat de liefde bestaat
Hoe kan ik het vergeten?, Hoe kan ik het uitleggen? (Uh)

Hoe kan ik het ontkennen?, Hoe kan ik het uitleggen? (Uh-uh)