En Talla (part. Al2 El Aldeano)

Oh, uh-uh-uh-uh
Hé,
Oh-oh-oh-oh, uh-uh
Lo-ro-ro, ouh, lei-lei-lei-lei

Ik vraag alleen om recht, oh
Kom op, Puertorro
Oh, lei
Komt eraan

Ik kom uit het land van het korte geheugen
Wij zijn het nieuws waar niemand om geeft
Een paspoort met een beetje brood
In ruil voor vechten in Irak, Japan en Vietnam

Eerste wereld, maar de waarheid slokt je op
Als met een beetje regen de elektriciteit uitvalt
De ironie van het land is van hoog kaliber
Geïnkoloniseerd, maar drinkend van de cubalibre

Onze identiteit komt naar boven
Wanneer we online kopen en niet eens op de kaart staan
We zijn goed, zegt de mensen
In mijn land is er geen dictatuur omdat we zelfs geen president hebben

Maar als ze onderdrukken op 24 juli, herhaalt het zich
Maak niet dat Lola Rodríguez het je toeschreeuwt
Misschien wordt de stroom van de rivier onrustig
Geloof je me niet? Laat Julia de Burgos het je voordragen

Onze moed heeft de kracht van vier paarden
We groeiden op met het zien van hanengevechten
De waarheid, we leerden onszelf grootbrengen met een varken
Om het daarna op te eten aan de stok

Aan de vlaggenmast wapperen twee vlaggen
Maar laat er maar één omhoog gaan voor als ik sterf
Die van de ster die alleen surft
Boven het lichtblauwe van de golf

Anders suiker, maar voor dezelfde troon
Om in de koffie van de kolonist te doen
Van een vogel de twee vleugels
Onkruid wieden, ik met de schop, Aldo met de spade

Pom-pere-om, pao, pao
Pom-pere-om, pao, pao
Pom-pere-om, pao, pao
Pom-pere-om, pao, pao
Komt eraan, hef op

Pom-pere-om, pao, pao
Pom-pere-om, pao, pao
Pom-pere-om
Pom, pom, pom

Ah, de grot, maat, ja
Ik ga vechten voor mijn dromen, want als ik eenmaal dood ben
Gaan ze mee met mijn ziel, ik neem aan waar zij willen
Na de donkere gang weet ik niet welke wereld me wacht

Ik weet alleen dat ik opnieuw geboren wil worden in Cuba
Mambise sinds de wieg, moraal accepteert geen papier
De geschiedenis stroomt door mijn aderen
We hebben bergen gekruist, de getijden van Mariel

De ster van mijn vlag heeft geen eigenaar, Canel
De politiek verneukt uiteindelijk alles
Wat je ook zegt of doet
Ik ben de stem van die straten die de stilte opslokt

Het licht dat klopt in de borst van het volk dat niet dooft
Ik kom hier niet om te verzinnen met mijn verzen, ik leg het je uit
Ik ben inwoner van de buurt van 26 sinds ik klein was
Het is René met Al2, maat, alle niveaus zijn scherp

Voor alle buurten van Cuba, ja, voor alle van Puerto Rico
Ik vertegenwoordig het gekleurde land met wil
Van onschuldigen die gevangen zitten omdat ze de waarheid hebben gezegd
Wees je ervan bewust dat in deze mensheid

Degenen die dromen, zijn degenen die de realiteit veranderen
Weg met de verraders, weg met de verklikkers
Weg met wie de armen uitbuit terwijl de honger toeslaat
Wanneer ik met mijn handen deze valse patriotten aanspreek

José Martí in de ene hand en Camilo Cienfuegos in de andere
Alle regeringen zijn hetzelfde
Zoveel corruptie is er niemand die het kan stoppen
Tenzij het volk zijn hart laat zien
En de moed die in zijn DNA zit

Pom-pere-om, pao, pao
Pom-pere-om, pao, pao
Pom-pere-om, pao, pao
Kom op, omhoog, omhoog
Pom-pere-om, pao, pao

Kom op, hef op
Pom-pere-om, pao, pao
Pom-pere-om, pao, pao
Pom-pere-om
Pom, pom, pom
Ik was in Cuba en Puerto Rico, kom op