Sangatsu Kokonoka
Remioromen
Negen Maart
In het midden van het voorbijgaande seizoen
Voel ik plots de lengte van de dagen
Tussen de drukke dagen door
Dromen we samen, jij en ik
Met de wind van maart in mijn gedachten
Gaan de bloesemblaadjes verder naar de lente
De stralen van licht die overvloeien
Warmen langzaam de ochtend op
Na een grote gaap
Zit je naast me, een beetje verlegen
Staand aan de ingang van een nieuwe wereld
Besef ik dat ik niet alleen ben
Als ik mijn ogen sluit, ben jij daar
Achter mijn oogleden aanwezig
Hoe sterk ben ik geworden
Ik wil ook zo voor jou zijn
De stofwervel die zand meebrengt
Verstrikt zich in de was
Maar de witte maan in de lucht voor de middag
Is op de een of andere manier mooi en ik kijk ernaar
Soms gaat het niet zoals gepland
Maar als ik naar de hemel kijk, is dat ook klein
De blauwe lucht is helder en puur
De schapenwolken wiegen rustig
Als we de vreugde van bloeien kunnen delen
Dan is dat geluk
Ook in de toekomst, naast jou, zachtjes glimlachend
