Maldita Despedida

Een lente, twee zomers
Zeven winters en een hel
Het doet zo'n pijn; jij doet zo'n pijn

Een mijnenveld van herinneringen
Zonder betekenis, de kou komt
Het doet zo'n pijn, jij doet zo'n pijn

Jij verzon vlinders
En nu zijn we twee vreemden
Je beloofde me zoveel dingen
Die me nu alleen maar pijn doen

Een enkele wond bij dit afscheid
Slechts een hart dat niet genoeg was

Een miljoen kussen
Verloren hun leven
En een ander hart
Dat plotseling wegging

Ik zou het aan het lot overlaten
Je niet meer zien

Hoe kan het dat jij me zo makkelijk vergeet
Hoe kan het zo sterk zijn wat ik voel
Hoe kan het dat jij me zo makkelijk vergeet

Jouw vervloekte afscheid
Jouw vervloekte afscheid

Dat woord verlamt de tijd
Elke seconde die een jaar wordt
En ik vervloek het om de pijn
En ik vervloek jou voor de schade

Ik weet niet waarom ik blijf
Droom en droom van jou
Dat dat woord
Door de wind wordt meegenomen

Een enkele wond bij dit afscheid
Slechts een hart dat niet genoeg was

Een miljoen kussen
Verloren hun leven
En een ander hart
Dat plotseling wegging

Ik zou het aan het lot overlaten
Je niet meer zien

Hoe kan het dat jij me zo makkelijk vergeet
Hoe kan het zo sterk zijn wat ik voel
Hoe kan het dat jij me zo makkelijk vergeet

Jouw vervloekte afscheid
Jouw vervloekte afscheid

Jij verzon vlinders
En nu zijn we twee vreemden