Canto a La Pampa

Zang voor de pampa, het treurige land,
vervloekt gebied vol ellende,
dat nooit in het groen is gekleed,
zelfs niet in het mooiste van het seizoen.

Waar de vogel nooit zingt,
waar nooit een bloem is gegroeid,
noch het kabbelende beekje
zijn heldere geluid heeft laten horen.

Tot op een dag, als een klaagzang,
uit de diepste diepten van het hart,
door de steegjes van het kamp,
weerklonk een toon van rebellie.

Het waren de zuchten van vele harten,
van veel woede was het geschreeuw,
de trompet van de rechten
van het arme werkende volk.

Gezegende slachtoffers die neerdaalden
vanuit de pampa, vol geloof,
en bij hun aankomst wat ze hoorden,
was enkel het geluid van kogels.

Eeuwige schande voor de beesten,
massamoordenaars zonder medelijden,
laat ze besmeurd blijven met arbeidersbloed,
als een stempel van vervloeking.

Ik vraag om wraak voor de dappere,
verpulverd door de kogels,
ik vraag om wraak voor de treurende,
wees en verdrietig die daar achterbleef.

Ik vraag om wraak voor degene die kwam
om de borst van de arbeiders te openen,
ik vraag om wraak voor de pampino
die daar in Iquique wist te sterven.