Ronda Del Ausente

Het jongetje vroeg om een ster
in een belletje van tin
hij wil het voor zijn vader
als hij weer met hem kan spelen.
De vader kijkt naar de lucht
ziet zijn kind weer bloeien
de nacht is een tuin in de lucht
en de wind is een carrousel.

Door muren stijgt de rook
over vlaktes gaat het paard
het water van de rivier galoppeert
ze kunnen het niet tegenhouden.
De wolk die opsteigt
gaat een roos aansteken
het jongetje vond de sporen
en in de zon zijn cirkel.

Het jongetje vroeg om een ster
in een belletje van tin
hij wil het voor zijn vader.
als hij weer met hem kan spelen.

Het huis verlicht de weg
met een lampje van papier
de deur opent langzaam
in de schaduw van een laurier
dromend dat de droom voorbijgaat
het leven begint te rennen
want ze zijn weer samen
en de wereld zal ontwaken.

Het jongetje en de vader weten
dat het vuur zal ontbranden
de zorgen zijn voorbij, vader
het is gedaan met de nacht.
De wolk vroeg om een ster
in een belletje van tin
hij wil het voor zijn vader.
Zal hij weer met hem kunnen spelen?