El Turururururú

Wat tururururú,
Wat tururururú,
Wat tururururú,
Want de schuld heb jij.

De ezel is al dood
Die de azijn bracht.
God heeft hem meegenomen
Uit dit ellendige leven.

Hij stak zijn nek uit,
Vouwde zijn snuit,
En met zijn stijve staart
Stierf hij plotseling.

Alle buren
Gingen naar de begrafenis
En tante Maria
Speelde op de bel.