Alfonso Loma

Alfonso Loma, zo heet het
Die plek daar, javy'aha
Tussen de groene velden die er zijn
De bekende Ykua Porã
Er is een lagune die ons blij maakt
Die heet Tapirãkuãi
De vogeltjes in duizend kleuren
Daar zijn ze, van alles is er

In het hek en de takken
Hoort men het geklaag van chesyhasy
Die treurig tegen zijn maat zegt
Jij bent de reden dat ik zo lijd
En de duiven, allemaal samen
Vliegen op als het donker wordt
Samen gaan ze verder en daar rusten ze
Verdrietig, geliefde van het tapere

De chiricote die de dageraad vrolijk maakt
Vergezeld door de kogoe
Altijd trots en hooghartig
Voelt zich ook jakavere
In de hoge bergen vliegt hij weg
Rare vogel, suruku'a
Die treurig tegen zijn vrienden zegt
¡Nacherejána tasẽ taha!

De piriritas klagen ook
En treurig verlaten ze het mbokaja
En ik betreur mijn lijden
Om de hoop die ik al verlies
In die bloeiende bergen
Ziet men van ver tajy poty
De lelies en suikerrietbloemen
Rijke geur, che yvoty

De tero-tero die waarschuwde
Aan de oevers van de Ypucú
Bewakend het nest met honger en zorg
Van de haviken en tujuju
Aan de oevers van de beken
Zingen ze luid ypaka'a
Sterk roepend naar hun maat
¡Eju ko'ápe tachetopá!

De liefdevolle zoete woorden
Die he'ietéva che karai
En haar wangen van rozenkleur
Mooie alfonsera kuñataî
Ik neem afscheid, ontroostbaar
Che ya aháma, che vidami
¡Vaarwel, betoverende duif
Nere'êtéva guavirami!