Cores do Vento (Portugal)

Jij denkt dat ik een wilde ben
En kent de wereld
Maar ik kan het niet geloven
Kan het niet geloven
Dat wildheid kan zijn
Als jij niet ziet wat er om je heen is (om je heen)

Jij denkt dat deze aarde jou toebehoort
Dat de wereld een dode is, maar je zult zien
Dat elke steen, plant of schepsel
Levend is en een ziel heeft, is een wezen

Jij waardeert alleen de mensen
Die denken zoals jij zonder zich te verzetten
Maar volg de sporen van een vreemde
En je zult duizend verrassingen van pracht hebben

Heb je de wolf al horen huilen onder de blauwe maan
Of waarom de lynx met minachting lacht
Weet je te zingen met de stemmen van de bergen
En te schilderen met zoveel kleuren als de wind heeft
En te schilderen met zoveel kleuren als de wind heeft

Kom de paden van het bos ontdekken
Proef de zoete braam en zijn smaak
Rol midden in zoveel rijkdom
En niet willen vragen naar zijn waarde

Ik ben de zus van de rivier en de wind
De reiger, de otter zijn gelijk aan mij
We leven zo verbonden met elkaar
In deze boog, in deze cirkel zonder einde

Hoe hoog is de boom
Als je hem omhakt, weet niemand het

Je zult de wolf nooit horen onder de blauwe maan
Wat doet de kleur van iemands huid ertoe
We moeten zingen met de stemmen van de bergen
En schilderen met zoveel kleuren als de wind heeft
Maar je zult alleen kunnen
Deze aarde bezitten
Als je het schildert met zoveel kleuren als de wind heeft