Andro Metamorphose

Lichaamsvorm.

Rode dingen.
Mijn opwinding stijgt.

Als het om mijn hart gaat,
Metamorfose.
Jouw geur die me omringt.

Uiteindelijk, leven, komt eraan.
Wordt as, wordt zand.
Als dat zo is, de eerste en de laatste,
Dat we elkaar hebben ontmoet.

Roep mijn naam, vertel het verder.
Maak me niet transparant,
De halve maan kijkt me koud aan.
Tot de toekomst, als we samen konden gaan, zou dat fijn zijn?
Er zijn zoveel dingen die ik je niet kan geven.

Droom niet, blijf niet slapen, overwin de lange nacht.
In de melkweg, omarmd, ontmoeten we elkaar in een wonderlijke wereld.
Hoe donker het ook is, ik kan je meteen vinden.
De draad van herinneringen, ik zal zeker daarheen gaan.

Word een lafaard, tovenaar.

De spreuk van de liefde,
Refrein.
Als het een bloem is die in mijn hart woont, verwelkt alles, een verschrikkelijke kleur.
Pijnlijk, blij, hartverscheurend, verlangend.
Ondanks dat het zo bloeit, kan ik je niets geven.

Zelfs in een droom, verdwijn niet, het is een lange nacht?
In de melkweg, bedolven, verdwalen in een wonderlijke wereld.
Van de maan, de wind die waait, zelfs de tranen zullen ooit opdrogen,
En dan, zal ik overal blijven lopen.