Heroína Solitária

Lucía: Zoals elke ochtend, vijf dagen per week,
Ze komt stipt om tien uur op kantoor aan,
In haar stappen is er altijd haast, ze heeft altijd een glimlach,
Ze vreest de grijze toon van de routine niet,
Lucía en Joaquín: Omdat ze verliefd is,
Omdat ze voorbereid is om haar liefde te zien,
Een liefde die onzichtbaar is, een liefde die onmogelijk is tussen hen tweeën...
Lucía en Joaquín: Eenzame heldin,
Ze is zijn secretaresse en houdt van hem,
Ze verliest zich in de hel
Van hem willen en hem niet hebben... en ze houdt van hem...
Lucía: Ze weet van zijn leven, zijn favoriete minnaressen,
Hij negeert de liefde die zij voelt,
Joaquín: Haar liefdes doen haar pijn, maar ze stuurt ze toch bloemen,
Hij vraagt het en voor haar is dat genoeg,
Lucía en Joaquín: Omdat ze verliefd blijft,
Omdat het haar niets kan schelen, behalve die liefde,
Een liefde die onzichtbaar is, een liefde die onmogelijk is tussen hen tweeën...
Lucía en Joaquín: Eenzame heldin,
Ze is zijn secretaresse en houdt van hem,
Ze verliest zich in de hel
Van hem willen en hem niet hebben... en ze houdt van hem...
Lucía: Ze weet dat die liefde,
Een weg naar pijn is,
Lucía en Joaquín: Het is willen de hemel met je handen aanraken,
Lucía: Maar ze kan niets doen,
En ze moet het verbergen,
Lucía en Joaquín: Als ze om tien uur door die deur binnenkomt...
Lucía en Joaquín: Eenzame heldin,
Ze is zijn secretaresse en houdt van hem,
Ze verliest zich in de hel
Van hem willen en hem niet hebben... en ze houdt van hem...