Dois

Toen je zei nooit meer
Bel niet meer, beter zo
Het was niet echt wat ik wilde horen
En je zei beslist, ga uit mijn leven
Dat het gekheid was, dat het absurd was

En weer belde je
Dagen later, zocht je me op
Met een zachte stem, bijna formeel
En zei dat het niet zo was
Niet per se het einde
Van iets zo moois en casual

Ineens veranderen de dingen van plaats
En wie verloren heeft, kan winnen
Jouw stilte vast in mijn keel
En de angst voor de waarheid

Ik weet dat ik, ik wilde bij je zijn
Maar ik weet dat het niet, weet dat het niet is toegestaan
Misschien als wij, als wij waren gevlucht
En de stem van die onbekende hadden gehoord

De liefde, de liefde, de liefde, de liefde

Die stem die langzaam binnenkomt
Om te verstoren en om te gek te maken
Zeggend dat ik met gesloten ogen moet springen
Die stem die mijn angst belachelijk maakt
Maar als ik spring, zie ik mezelf vleugels krijgen en vliegen

Ineens veranderen de dingen van plaats
En wie verloren heeft, kan winnen
Mijn vriendin, mijn geliefde
Wanneer kan ik je ontmoeten

Ik weet dat ik, ah, ik wilde bij je zijn
Maar ik weet dat het niet, weet dat het niet is toegestaan
Misschien als wij, als wij waren gevlucht
En de stem van die onbekende hadden gehoord

Ik weet dat ik, ah, ik wilde bij je zijn
Maar ik weet dat het niet
Nee, nee, nee, nee
Het is niet toegestaan
Misschien als wij waren gevlucht