Refém da Solidão

Wie van de eenzaamheid zijn goed deed
Zal eindigen als zijn gevangene
En het leven stopt ook
Komt niet en gaat niet
Wordt een zekere rust
Die niets doet of ongedaan maakt
Maakt de dingen banaal
En de mens onmachtig om verder te gaan
Zonder ergens heen te gaan
Helaas heb ik niets gedaan
Ik was niet gelukkig of ongelukkig
Ik was alleen maar een leerling
Van wat ik niet wilde
Leerling van de dood
Maar om te leren sterven
Was het nodig te leven
En ik heb geleefd
Maar ontdekte nooit
Of dit leven bestaat
Of dat deze mensen volharden
In zeggen dat het treurig of gelukkig is
Terwijl het leven voorbijgaat
En dit leven is een actrice
Die het goede bij de wortel doorsnijdt
En van het kwade een litteken maakt
Misschien is dit leven wel de dood
En de dood is
Het leven dat men wil