You Remember

Nu zijn het herinneringen die me niets meer doen
Of jij daar was, weet niemand hier zo goed
Alleen de wonden die niet zomaar verdwijnen
Ik herinner me nog wie je toen was

Iedereen gooit een klein steentje, doet alsof het niets is
Zelfs als ik schreeuw of huil, niemand die het hoort
Als de tranen spreken, blijft er alleen haat in jouw hart
Ik ben vergeten wie je toen was

Ik hoopte dat je heel gelukkig was
En dat ik in plaats daarvan zou lijden
Mijn verdriet, mijn tranen, mijn pijn
Moeten jouw lach worden
Eigenlijk weet ik niet goed wat geluk is

Nu is er een oude vorm die ik dacht te kennen
Die als een schaduw zo helder jouw keten is geworden
Wat me nu nog rest, is in plaats daarvan te haten
Jouw wonden uitwissen, dat is wat ik moet doen

Ik hoopte dat je heel gelukkig was
En dat ik in plaats daarvan zou lijden
Mijn verdriet, mijn tranen, mijn pijn
Moeten jouw lach worden
Eigenlijk weet ik niet goed wat geluk is

Ik wou dat ik het niet meer herinnerde
Ik wou dat ik terug kon gaan
Dat jouw waarheid en eeuwigheid
Jouw eigen zouden zijn
Eigenlijk weet ik niet goed wat geluk is

Jij moet gewoon verder leven alsof het niets is.