En El Hospicio

Ik wil de zon vangen
Op een lege muur
Ik voel me zo vrij dat
Die gedachte me benauwt
De werkelijkheid doet pijn
Te weten dat de hond een hond is
En verder niets

Ik wil de zon naar beneden halen
Spetteren tussen de bladeren
Mijn eenzaamheid inademen
Rennen door de gangen
En de werkelijkheid zoeken
Dat de hond geen hond is
En verder niets

Echte opsluiting
Klei-klooster
Alleen schaduwen
Schaduwen

Want ik wist bij het ontwaken
Dat mijn dromen waar waren
En mijn eigen werkelijkheid
De fantasie overtrof
Dat jij de kracht was die
Uit het niets leven gaf en het me gaf

Want ze laten me denken
Aan al die menselijke mensen
En daarna, om te spelen
Binden ze me zelfs aan mijn bed

Ik kan de werkelijkheid zien
Dat de hond een hond is
En verder niets