Atrapados en el cielo

Luis wilde de lucht bereiken
Uit zijn getekende wereld
En de krankzinnige realiteit
Heeft hem deze keer in de val gelokt
En wie weet of het niet is
Zijn schaduw die ons vandaag
Een vermoeide glimlach toont
Verzwakt is zijn stem
Ik kan de stilte niet verdrijven
Die hem heeft opgeslokt

Luis, grote aanwijzer van de valse genieën
Intellectueel martelaar, je ging met je huilen
Om in de lucht te leven en te begrijpen
Hoe ze sterven zonder gehoord te worden
Die luisjes die zijn zoals jij

Bescheiden wezen, je voeten klampen zich vandaag
Aan deze hel
Waar de mensen bijten
Die ooit glimlachten

Zwak is je erfenis
Want de liefde wordt achtervolgd door de hysterie
Van de absurde tijd die ze hebben gebruikt
Om je te vernietigen

Luis, je negeert je essentie
Want uiteindelijk was je maar een man
Met angst die zich in je rug boorde
En in je handen al die machteloosheid
Die ik ook vandaag de dag voel