Arauco Tiene Una Pena

Arauco heeft een verdriet
Dat ik niet kan verbergen
Het zijn onrechtvaardigheden van eeuwen
Die iedereen ziet gebeuren
Niemand heeft een oplossing gegeven
Terwijl het te verhelpen was
Sta op, huenchullán

Op een dag komt van ver
Huescufe de veroveraar
Op zoek naar bergen van goud
Die de indiaan nooit zocht
Voor de indiaan is het genoeg
Wat van de zon weerkaatst
Sta op, curimón

Dan stroomt het bloed
De indiaan weet niet wat te doen
Ze gaan zijn land afpakken
Hij moet het verdedigen
De indiaan valt dood neer
En de buitenstaander staat rechtop
Sta op, manquilef

Waar is Lautaro gebleven?
Verdwenen in de blauwe lucht
En de ziel van Galvarino
Heeft de zuidelijke wind meegenomen
Daarom huilen ze voorbij
De huiden van zijn kultrún
Sta op, dus, callfull

Sinds het jaar veertienhonderd
Is de indiaan in de put
In de schaduw van zijn ruca
Kun je hem horen snikken
De rietplant van vijf eeuwen
Zal nooit opdrogen
Sta op, callupán

Arauco heeft een verdriet
Zwarter dan zijn chamal
Het zijn niet langer de Spanjaarden
Die hen laten huilen
Vandaag zijn het de eigen Chilenen
Die hun brood afpakken
Sta op, pailahuán

De stemmen van de verkiezingen brullen
Ze zijn te horen om niet te vergeten
Maar de klacht van de indiaan
Waarom wordt die niet gehoord?
Ook al weerklinkt in het graf
De stem van Caupolicán
Sta op, huenchullán