Inciso

We praten de hele tijd over het vluchtige en het korte
Over het willen wissen en herschrijven van ons dagboek
Over de jaren die zijn verstreken in één enkel seizoen
Van een favoriete serie die, zonder het te willen, eindigt

Over het raam openzetten om de zee opnieuw te ruiken
Over het 24 uur lang proberen ze te stoppen
Over het nooit en het bijna
Over het misschien van het vluchtige

Wat onhandig is de seconde die nooit de minuut won
Wat egoïstisch is de klok die ons als zwervers wil
Nostalgie-prikjes houden ons vast zonder toestemming
Wanneer het hart en de ziel alleen om een pauze vragen

We praten de hele tijd over proberen gelukkiger te zijn
Psychologen met slokjes verbergen onze littekens
Kijken wie er slechter af is of wie het meest normaal lijkt
Wanneer we geboren worden zonder koffers of retourticket

We geven les aan de ander zonder meesters van onszelf te zijn
Met onze zakken vol met woestijnen
Van nooit en van bijna
Van het misschien van het vluchtige

Wat onhandig is de seconde die nooit de minuut won
Wat egoïstisch is de klok die ons als zwervers wil
Nostalgie-prikjes houden ons vast zonder toestemming
Wanneer het hart en de ziel alleen om een pauze vragen

Verliefd op het moment voor alles
Op wat jouw ogen bewaren
In het moment voor ik je liefheb
De oneindigheid probeert zich altijd te verstoppen
In elke komma, vermaakt het zich
Kijkend hoe ons geluk voorbij raast
Eh, eh

Wat onhandig is de seconde die nooit de minuut won
Wat egoïstisch is de klok die ons als zwervers wil
Nostalgie-prikjes houden ons vast zonder toestemming
Wanneer het hart en de ziel alleen om een pauze vragen
Een pauze