Un Amigo Mio 1

Met mijn eigen hand bracht ik hem naar mijn huis
En ik zei tegen haar dat hij een vriend van mij was
En mijn vrouw zei altijd is er een glas
Voor wie zijn vriend mijn man noemt

Nooit betrapt, geen schuldige gebaar
Geen verraderlijke stem, totdat ik het zag
Met mijn eigen ogen, ik geloofde het niet

Een vriend van mij, die ik ooit naar het altaar bracht
Een vriend van mij kwam in mijn eigen huis stelen
Ik voel geen woede, maar de bitterheid
Van een rilling, die me vergiftigen
Met vuile leugens, met mijn eigen vrouw
En een vriend van mij.

Om hem weg te laten gaan, opende ik de deur
Ga en vergeet zelfs mijn naam niet
En ik merkte op zijn gezicht de schuldige uitdrukking
Van degene die goud voor gesmolten brons ruilt

Gisteravond zag ik haar, als een pop zonder bloed op haar gezicht
Omdat ze niet huilde, hield ik de zin die ik wilde zeggen voor me.
Een vriend van mij, die ik ooit naar het altaar bracht
Een vriend van mij kwam in mijn eigen huis stelen
Ik voel geen woede, maar de bitterheid
Van een rilling, die me vergiftigen
Met vuile leugens, met mijn eigen vrouw
En een vriend van mij.