Koma

Een nachtelijke parade
Van ongepaste beelden
Een nacht die nooit eindigt
Ik glijd weg
Een eenzame leegte
Voorbij de pijn
Van verdriet en woorden
Omarmt mijn hart

En ik ga door de deur
Door de deur die naar eenzaamheid leidt

Ik zink in het licht
In eindeloze leegte
Slechts een duister geheim
Verdrukkende zwaarte
Ik droom waanzinnige dromen
Van genade en vergeving
Verheven momenten
Voor de eeuwigheid

Ik zie flarden van mijn leven
Fragmenten van mijn zijn
Als messen die mijn hart doorboren
Stille schreeuw
Hier zijn geen namen
Ik weet niet wie ik ben
Alles van betekenis
Verliest zijn zin

Ik val steeds dieper
Steeds dieper in de droom