Uroko

Ik veegde je iets te lange pony opzij en daarachter zag ik
De groene tint in jouw ogen, ik ben als een vis die erin weerspiegelt.

Met allerlei excuses deed ik alsof het niet anders kon, en lachte ik,
Ik dacht dat het beter was dan gekwetst te worden.

De zomerwind neemt je ergens mee de lucht in,
Ik moet de gevoelens die ik niet kon uitspreken, nu overbrengen,
Ik wil je niet verliezen.

Ik wil je nu zien, ik kom je opzoeken,
Ook al komt er pijn op me af, kijk maar,
Wat als schubben op mijn huid, laat ik achter,
Ik zwem naar jou toe, naar jou toe, dat moet goed zijn.

De seizoenen veranderen vaag, als je het niet opmerkt, is het zo voorbij,
Ik heb nog niets aan jou kunnen vertellen.

In de zomerwind roep ik je met een droge stem, zodat het niet vervaagt,
Deze overweldigende gevoelens zijn bijna om te breken,
Ik probeer te schreeuwen.

Ik wil je nu iets vertellen, ik zing het voor je,
Ook al wacht er een onbekende morgen op me,
Wat als schubben op mijn huid, laat ik achter,
Ik zwem naar jou toe, naar jou toe, dat moet goed zijn.

Ik wil je nu zien, ik kom je opzoeken,
Ook al komt er pijn op me af, kijk maar,
Wat als schubben op mijn huid, laat ik achter,
Ik zwem naar jou toe, naar jou toe, dat moet goed zijn.