Arena de otoño
Nino Bravo
Herfstzand
Herfstzand, het strand valt in slaap,
Een vermoeide zon is nu gelukkig.
De stemmen vervagen, de echo komt niet terug,
De lucht is veranderd, nu is het grijs.
Slechts het geruis van de regen op zee,
Slechts jouw stem.
Ik ging terug naar dat strand op zoek naar de afdruk
Van een lichaam dat ik nog steeds bij me voel.
Mijn vingers zakten in het zand
Op zoek naar de kussen die ik verloor.
Slechts het geruis van de regen op zee,
Slechts jouw stem.
Zomerliefdes,
Zijn als de knoppen
Die, als ze bloeien, sterven.
De vrucht van augustus
Is al heel ver weg,
Probeer het niet te pakken, het is niet meer voor jou.
Zittend in het zand, zoek ik niets meer.
Mijn ogen dwalen af naar de zee
Dromend van andere zonnen, misschien meer liefdes
Die geboren worden en sterven zonder te bloeien.
Slechts het geruis van de regen op zee,
Slechts jouw stem.
Zomerliefdes,
Zijn als de knoppen
Die, als ze bloeien, sterven.
De vrucht van augustus
Is al heel ver weg,
Probeer het niet te pakken, het is niet meer voor jou.
Zomerliefdes,
Zijn als de knoppen
Die, als ze bloeien, sterven.
De vrucht van augustus
Is al heel ver weg,
Probeer het niet te pakken, het is niet meer voor jou.
Zomerliefdes...