La Tata

Ze had wit haar tot aan haar taille
Haar gezicht was bruin, vol schoonheid
Ze droeg helemaal zwart, zo streng
De rouw van de oude vrouwen, dat weet je wel.
Soms vouwde ze haar handen met een zucht
Doorbrak de stilte en sprak over haar man
Ze ging haar handen in de rok steken
Zocht een wit zijden zakdoek met borduursel.
Mijn tata Manuela.

Zeg me waar de lucht vandaan komt
Waar de lucht vandaan komt
Die me herinneringen brengt.
Zeg me waar de lucht vandaan komt
Waar de lucht vandaan komt
Die me haar kussen brengt.

Kijk eens hoe een gitana je bent
Dat de bloem in je haar
Met de lucht speelt.
Pastora, zorg voor het meisje dat ze niet alleen naar buiten gaat
Want ik ga even de was ophangen.
Zong oude verhalen, vertelde sprookjes
En was voor mijn familie een immense liefde.