MOLTISANTI (part. Recycled J)

Zeg

De gouden tanden hebben mijn glazuur aangetast
Gucci op mijn borst, een implantaat op mijn hoofd
Ik heb alleen demo's, duizend maquettes en masters
In de pop ben ik Justin en op straat Moltisanti

Er is niemand aan het stuur en niemand die me inhaalt
Geen enkele kan me pakken, het is onmogelijk om me te bereiken (ja)
Het verschil tussen een echte en een copy-paste
Het is normaal dat je deze mieren verplettert

Ik ken superhelden die niet in Marvel staan
Zoals mijn tante die meerdere keren kanker overwon
Met stokken en stenen sta ik voor de Panzer
Met of zonder geld, mijn mensen zijn een diamant

Als je het in een park breekt en met je vrienden deelt
De beste delen, je waardeert de kunst op een andere manier (wuh-wuh)
Maar dat is een ander verhaal (ah)
En om te filosoferen, daar is Sartre voor

De tijden van vroeger, tapes en Blockbuster
Samen rappen en dronken worden was een cypher
Toen deze influencers geen zangers waren
TikTok op de pols, BeReal van Cypress

De tijden van vroeger, kaartenhuizen
Met kruisen en ketens, ook al waren we geen monniken
Ik ben Madrid, Madrid, zoals El Brillante
Koninginnen in de underground, de lelijke eendjes van de vijver

Ik wist dat ik een man was zonder in de spiegel te kijken
Toen mijn vader de bevelen voor advies ruilde
Ik heb geen andere keuze dan serieus te worden
Want nu is het mijn beurt om voor hen te zorgen

Ik zal altijd een graffitischrijver, koffiedrinker en dealer zijn
Argentijns en Madrileens, stoer en zelfverzekerd
Ik was de rapper op het schoolplein toen het niet cool was
En de populairste van de school is nu de domste van het dorp

Ik doe push-ups alsof ik in de gevangenis zit
En de buurvrouw hoort het geluid van mijn ketting op het dak
Ik heb respect verdiend, niet met woorden, maar met daden
Als jij mijn rug dekt, ga ik voor je staan

Soms praat ik met God, soms ga ik naar de hel
Hoeveel de klok ook schittert, de tijd heeft geen eigenaar
Wat is het leven zonder liefde? Wat is het leven zonder een droom?
Fer is mijn oudere broer, Jorge is mijn jongere broer (oh-oh)

Ik leer nooit van de fouten van anderen, daarom geef ik mijn misstappen glans
En zet ze in de vitrine alsof het trofeeën zijn
Pijn is mijn leraar, niemand werd hard in goede tijden (oh-oh-oh)

We zijn wat we zijn, niet wat we hebben
Alles wat we vrezen maakt ons dapper
Geef me er nog één of geef me er minder
Een kus voor Darío, ook al praten we niet

Kinderen van de Ruïne

We komen binnen via de achterdeur
Tussen het licht van de flitsen en de schreeuwen van de fans (ah)
Met capuchons en ketens, met het gezicht bedekt
Ik weet niet wat er over is van die normale jongen

Ik was altijd meer van bijten dan van blaffen (dan van blaffen)
Ik zweer niet op mijn kinderen, ook al zeg ik de waarheid
Er zijn rode lijnen die je beter niet kunt overschrijden
Want als het om mijn familie gaat, zet ik mijn vrijheid op het spel

Spelend met roulette met zes kogels
Ik heb geen talent, ik heb een schop en een schep
Trots op mijn buurt, waar ik ook ga
Ik ga altijd de bergen in omdat ik de geit ben (de GOAT)

Ze denken dat ze me kennen door mijn teksten (nee)
Maar je weet alleen wat ik wil dat je weet (ja)
We delen het nummer in drieën (fresh), de pil in drieën
En we vliegen door de lucht als een kut komeet

Verwar respect niet met angst
Moed niet met prijs, liefde niet met verlangen (nee, nee, nee)
Die ongelukkigen weten niet hoe het spel werkt, ha
Ze zijn zo arm dat ze alleen maar geld hebben

Ik mis de zomernachten
Improviserend dronken met Soukin en Ramos
Ik luister naar Por la Jeta en mijn handen worden koud
We waren gelukkig en we wisten het niet