Kuroi Namida
Nana
Zwarte Tranen
Wensend dat morgen niet komt, die nacht, ontelbaar
Dromen en liefde verliezen, terwijl de regen valt, ik huil, ik huil, ik huil
Zonder versieringen wil ik leven zoals ik ben
Wat heb ik nodig?
Zonder zelfs in mezelf te geloven, wat kan ik dan nog geloven?
De antwoorden zijn te dichtbij om te zien
Stromen van zwarte tranen
Ik heb niets, te triest om
Zelfs geen woorden te vinden
Mijn lichaam begint pijn te doen
Ik kan het niet meer aan, alleen
In de nacht uitgeput van het huilen, tekende ik, niet mezelf, maar een ander gezicht
Laten we stoppen met het verbergen van mijn zwakte en een glimlach te forceren, laten we stoppen, laten we stoppen, laten we stoppen
Leven zonder versieringen is het moeilijkste
Wat er is in deze wereld
Als ik iets van jou krijg, dan moet het iets immaterieels zijn
Ik heb niets dat kapot kan gaan
Al schreeuwend met zwarte tranen
Komt morgen met een onverschillige blik
Tegen dezelfde pijn aanlopen
Als die dagen zo doorgaan
Wil ik ver weg verdwijnen
Ook al weet ik dat het egoïstisch is
Stromen van zwarte tranen
Ik heb niets, te triest om
Zelfs geen woorden te vinden
Mijn lichaam begint pijn te doen
Al schreeuwend met zwarte tranen
Komt morgen met een onverschillige blik
Tegen dezelfde pijn aanlopen
Als die dagen zo doorgaan
Wil ik ver weg verdwijnen
Ook al weet ik dat het egoïstisch is
