crujidos

En als je geen kracht kunt vinden om hier weg te komen
Zal ik ze ergens vandaan halen en ga ik verder zonder jou
Je zei iets als dat met een zware en berustende stem
Ik heb je woorden in mijn hoofd gegrift en me klaargemaakt om te beginnen

Dag één rechtop, ik begin te lopen
Ik wil volhouden, ik kan het doen
Op dag twee ga ik door tot het einde
En dan komt dag drie, ik verknal het weer
Dus weer opnieuw beginnen

Dag één rechtop, ik moet niet denken
Het is al dag twee, alprazolam
Ik begin te praten en ik laat me niet begrijpen
En dan komt dag drie, ik verknal het weer

Vraag niet waarom of waarom niet
Alleen ik weet de reden en het is niet mooi

Ik ga verhuizen naar een andere plek
Ik verlaat deze stad
Maar nu gaat het om mezelf
Waarvan ik wil ontsnappen

Geef me geen bloemen als hier lelies en rozen zijn
Ik zal ze willen op de dag dat er geen enkele meer over is
Dus, zal je me dan een plezier doen? En zeg me, hoe ga je dat doen?

Dag één rechtop, wat kan ik doen
Om resten van geloof te vinden?
De tijd verstrijkt pijnlijk en langzaam
En dan op een moment verknal ik het weer
En dan weer opnieuw beginnen

Dag één rechtop, ik voel me denken
Hoe kan ik vermijden te voelen, te denken?
Sterven van dorst en uit de zee drinken
En op de tweede dag ben ik weer gefaald

Als ik lieg, is het niet uit kleinzieligheid
Deze pijn komt altijd door onhandigheid

Dag één rechtop, wat kan ik doen
Behalve wachten tot het eindigt?
De dag eindigde met een gekreun
Ik word wakker gewond en schreeuw in eenzaamheid

Dat het kut is, weet ik al
Maar het is niet dramatisch
Dit is niet zo tragisch
Dit is geen drama, nee
Ik zal je duizend dingen vertellen om om te huilen
Dit is geen drama, nee
Dit is niet zo tragisch.