El Club de Los Olvidados

De grote nach, tito', valse alarm
Hand in hand, het is de club van de vergeten

Kijk verder dan de wijk
Probeer je ogen te openen en ontsnap aan het dagelijkse geluid, alsjeblieft
Materiële spullen in je kast waar je geen waarde aan hecht
Gemakkelijk leven, dat van de snelle overwinnaar

Probeer een sprint te maken tegen de afgrond
En kijk in de ogen van degenen die het al niets meer kan schelen
Als kinderen van egocentrisme en ouders van materialisme zijn we medeplichtig
Mijn woedende potloden zijn niet volgzaam

Missiles, gebruikt als nutteloze speeltjes
Door oorlogskinderen gecontroleerd als marionetten
Waar zijn de leiders? De beroemde namen? De Nobelprijswinnaars?
Sterven om voedsel, leven tussen lijken

Geluk, pech
Raak zonder genade de zeis van de dood aan
Constant op zoek naar liefde tussen de stenen
Kijk achter de tralies naar werelden van rozen en parels

Willen ze ruiken, ze kunnen hebben, ze bezitten
Onmogelijk droom, voor jou is het onbereikbaar
Het toeval van het leven maakte je wegwerpbaar
En voor een stuk brood in je mond vergeef je het onvergeeflijke

Welkom in de club van de vergeten
Van degenen die gevangen zitten
Welkom in de club van de vergeten
En van degenen die verbannen zijn
Welkom in de club van de vergeten
Van degenen die gebonden leven
Welkom in de club van de vergeten
Wanhopig

Deze keer ben jij aan de beurt om te lijden, dat weet ik
Een eindeloos leven vol druk in een wereld buiten jou, arme
In geest in zijn volle glorie
En rijk in de achteruitgang van de gezondheid, zoals de virussen, in situ
In de samenleving zag ik je kilheid, als een iglo
Voor jou is de lucht grijs als het blauw zou moeten zijn
Ze verbieden je om het licht te zien, niet het kruis
Lawine van gevoelens valt op je kist in levend vlees
Wanneer je nog steeds leeft

Open wonden als identiteit afgeleid
In straten zonder uitweg, gemaakt door degenen die je je voorstelt
Aznar, ik weet dat je schreef in franquistische kranten
En zo gaat het, jouw politiek stimuleert kwaad

Jij en ik en bijna iedereen die hier leeft in tijden van crisis die velen tot misdaad aanzet
Dosis, innemen, wereld van junkies
Terwijl je je afvraagt wat ik niet zag of niet deed voor mij?

Ik weet niet of ik de realiteit leef of in een stripverhaal
Ik weet alleen dat Spanje het niet goed doet, dat de mensen steeds minder volgzaam zijn
Vijandig als de politie als het om jou gaat
Ook al pas je niet in de mobiel, je zult nuttig zijn, dus wees subtiel

Laat ze geen pop van je maken, ook al is het moeilijk om voor jou te kiezen
Alles is tegen je omdat je geboren bent in deze verrotte wereld waar je niet uitgenodigd bent
En daarom ben je lid van de club van de vergeten

Welkom in de club van de vergeten
Van degenen die gevangen zitten
Welkom in de club van de vergeten
En van degenen die verbannen zijn
Welkom in de club van de vergeten
Van degenen die gebonden leven
Welkom in de club van de vergeten
Wanhopig

Je hebt de aarde onder je voeten, maar het is te droog
Het is te bleek en niet geldig
De aarde die God je gaf, laat het je horen en je vergeven
Maar de bijbels die hun missionarissen meebrengen, zijn niet om te eten

Ik weet niet wat de regeringen van plan zijn, ze kunnen het niet stoppen
Ze kunnen niet blauw schilderen in deze hel
De wereld valt, en ik kan het niet eens geloven
Te denken dat misschien mijn kleinkinderen het niet zullen meemaken

Ik kijk in jullie ogen en lees in jullie blik
Verkeerde plek in het verkeerde tijdperk
Nieuwe wereldorde, ik blijf op het kruispunt
Ik wil jullie handen aanraken, maar ik krijg niets voor elkaar

En als er zoveel voedsel is, waarom huilen er dan baby's?
En waarom, als we met zoveel zijn, blijft veel mensen alleen?
Dus vertel me wie onze geesten controleert
Is het het bedrijf Coca-Cola of zijn het onze presidenten?

In vijandige tijden, waar niets voorspelbaar is
De demon vermomd in het asfalt is onzichtbaar
Je zult je noorden zoeken, ook al staat je leven op het spel
Want honger geeft meer klappen en de ellende zit om je nek

Schandalig levensniveau, zo gaat het
Waar jouw einde geen waardige grafsteen heeft om te bezoeken
Een leven zonder leven op elke manier, het biedt geen andere vormen dan dromen van vredige tijden om te herinneren

Als het al bestaat, door de manier van leven, zullen ze je in duizend delen verdelen tot je niets meer bent
Een verloren schaduw tussen anderen
Dankzij deze hypocriete samenleving, de helft dom en de andere helft een last
Een wereld achter tralies, voor je ogen is het in aanbouw, in duisternis

Het verslechtert
De sfeer verdampt en zo is de atmosfeer verrot, of niet waar?
Als het treurig is en ik krijg er misselijkheid van
Kijk, het is hier geen nieuws
Het is als moorden, na het sluiten van een vredesakkoord
Kijk omhoog naar de lucht, verplaats je ijzige blik
Zoek gevoelens, een ik hou van je, en niet iets materieels

Welkom in de club, welkom in de club, welkom in de club van de vergeten
Welkom in de club, welkom in de club, welkom in de club van de vergeten