Ulvinde

Ja, met kwaad moet kwaad worden verdreven uit een vervlogen lichaam
Gekooid als een dier, ze maken nooit de deur open
Gevangen in een dwaas kist, druppend van mijn bloed
De trouwe lakij van de duisternis geketend aan mijn voet

Noorwegen, Noorwegen, Noorwegen

De zon is verdwenen
In de regen en de wind van de nacht
De zware poort van mijn kindertijd
Vergrendeld in mijn koude geest

Ver weg in de diepe valleien, die zich spiegelen in het meer
Daar wil ik leven, daar wil ik sterven
Onder de as takken van de rivier vind ik mijn ziel
De schaduwen verstenen, het licht maakt ze dood

Noorwegen, Noorwegen, Noorwegen