Tempo No Tempo

Er is altijd een tijd in de tijd waarin het lichaam van de man vergaat
En zijn vermoeide, gekwelde ziel zinkt in de grond
En de tovenaar van luxe met zijn kap omlaag
Huilend in een hoekje, een matje van de vuilnis
De grillen zullen niet meer terugkomen

Er was een tijd waarin de tijd stopte met verstrijken
En een soort homo sapiens wist daar niets mee te doen
Huilend, lachend, pratend in stilzwijgen
Denken aan denken wanneer de tijd stopt met verstrijken

Er is altijd een tijd in de tijd waarin het lichaam van de man vergaat
En zijn vermoeide, gekwelde ziel zinkt in de grond
En de tovenaar van luxe met zijn kap omlaag
Huilend in een hoekje, een matje van de vuilnis
De grillen zullen niet meer terugkomen

Maar als je tussen de tranen jezelf vindt en denkt dat je aan het huilen bent
Dit was de tijd waarin de tijd is