Strike

Ik ben een gek en verlies de controle
Ik breek mijn nek als de beat begint
Je weet dat ik niet opgeef als ik je bijt
Een vechthond buiten de ring
Schat, je bent alleen, het Monster is hier om je te troosten
Ik heb de magische stick
Ik maak je hele crew af
De 88 gekken in een sushi all you can eat (slet!)
Het zijn geen rijmen, het zijn trucs, tien treden in ollie 360 flip
Hé, ik ben God, mijn A.K.A is een triple six

Noem me Ronnie James
Ik ben Kurt Cobain die Purple Rain speelt
Ik wil weten wie de fuck jij bent (niemand)
Ik trek het wapen, deze hoer wordt nat, ahia, pussy piranha
Ik kom van de bodem, arme klootzak alleen tegen de wereld
Nu steeds hoger, klaar voor de sprong van de afgrond
Voel de kracht van deze teksten die wervelkolommen buigen
Wakker de schedels, converteren lesbiennes
Het Monster is terug, zo vriendelijk als een braakneiging
Schat, heb ik je gemist?

Noem me verkocht
Wat weet jij van wat ik heb gegeven, op jouw geld spuug ik
Ik heb me altijd gered van de haat, van de leegte, van het vuur
Van mijn oorlog, van een kutleven elke keer dat ik verneukt was
Noem me schoft als je denkt dat ik veranderd ben
De realiteit is dat jij achtergebleven bent en ik ben gegroeid
Zonder hulp blijf ik deze leven verneuken
Waar ga je heen, ik ben nog niet gekomen

Ik dacht alleen maar aan rennen, rennen, rennen, rennen
Rennen, rennen, rennen, rennen
Ren tot je niets meer voelt, de schreeuwen, de pijn, de schoten
Je staat op als je valt, ren tot die dagen ver weg zijn
Ik dacht alleen maar aan rennen, rennen, rennen, rennen
Rennen, rennen, rennen, rennen
Ren tot je niets meer voelt, de schreeuwen, de pijn, de schoten
Je staat op als je valt, ren tot die dagen ver weg zijn

Dode bloemen in mijn herinneringen, tussen dromen en mijn problemen
Deze shit betaalt zich terug, straatlegende in een paar Nike's
Hoeveel ik in deze jaren heb gerend
Honderdduizenden kilometers zonder ooit om te kijken
Hun blikken, hun twijfels, hun beledigingen
Ik heb ze allemaal laten instorten, je kunt zeggen dat ik strike heb gemaakt

Ik ga naar Sanremo, stoned van de troep en buig voor het orkest
Dit jaar zing ik een mooi lied
Dat heet: Liefde, alsjeblieft blijf
Ik schud de hand van het zombie van Baudo
Shit, het lijkt van papier-maché
Dan ga ik naar het midden van het podium
Ik glimlach, groet en ineens schiet ik mezelf in het hoofd
Iedereen staat op en applaudisseert

Eindelijk iets nieuws op het Festival
Op de beat geef ik je klappen
Rap is mijn huis, dit is huiselijk geweld
Wanneer je alleen de schaduwen hebt
Wanneer je voelt dat het einde is gekomen
Is het wanneer de angst je onderdrukt
Dat je nog harder moet rennen

Wat weet jij van de offers die ik heb gebracht, van wat ik heb opgegeven
Van hoeveel het leven heeft genomen en hoeveel het me heeft gegeven
Van hoe vaak ik ben gevallen, hoeveel kutdeuren ik heb geklopt
Zonder dat er ooit iemand was, aan de andere kant niemand
Aan mijn kant heb ik overleefd en jij moet stil blijven
Ik blijf deze leven verneuken tot ik niet meer
Oops, ik ben gekomen

Ik dacht alleen maar aan rennen, rennen, rennen, rennen
Rennen, rennen, rennen, rennen
Ren tot je niets meer voelt, de schreeuwen, de pijn, de schoten
Je staat op als je valt, ren tot die dagen ver weg zijn
Ik dacht alleen maar aan rennen, rennen, rennen, rennen
Rennen, rennen, rennen, rennen
Ren tot je niets meer voelt, de schreeuwen, de pijn, de schoten
Je staat op als je valt, ren tot die dagen ver weg zijn