Fado Triste

Ga, oh ondergang van de zon,
ga en kom niet terug
zonder in de eerste straal
nieuws te brengen van wie is gegaan.

In een bittere en treurige ochtend,
een schip met de boeg omhoog
nam alles mee wat ik bewaarde.

In de verborgen doos van genegenheid,
bij het herinneren van de voorwerpen
die mijn kamer sierden.
Alles verliest kleur, vorm en geur,
alleen vergeten dingen bleven over van de betekenis die ze hadden.

Ik keer altijd terug naar de rivier
op vrijdagen om te herinneren
zorgeloze dagen, nachten zonder doel.
Ik hoop dat het schip altijd wil
het gefluister van jouw stappen terugbrengen op een straat in Lissabon.