DROP

Want ik heb dorst
Dus drink ik water
De stad is zout
De druppel is zoet
Ik heb het iets te veel geproefd

Ik was te gehaast
En heb alles gemist
Binnenin de garderobe
Was het serieus, die simpele tekst is niet meer te bereiken

Ik ben sindsdien niet veranderd
Ik dwaal zonder reden rond, de nacht voorbij
Ik herhaal dat het in de ochtend vast beter wordt, maar het is weer hetzelfde
Vanavond ook weer een droomverdrager, een
Droomdief

Tokio, de grote strijd
Ik probeer niet te denken aan die onzinnige dingen, niet te kijken
Niet wakker te worden, niet te ontwaken
Vandaag is het weer te duidelijk
Overal is het alleen maar rood en blauw op de oversteekplaats
En sindsdien zijn we vast bang voor de dageraad
Ik krijg duizelingen, raak er snel aan gewend, ik ben bang voor mezelf
Ik was voldaan maar kon het niet vervullen
Het is veel moeilijker geworden dan voorheen
Twijfel ik nog steeds?

Koud, koud, onzekere nacht
Omdat mensen zoals ik
Mij troosten

Ik ben sindsdien niet veranderd
Het is deze stad en jullie die veranderd zijn
Of ben jij het, of ben ik het?

Toch blijf ik hier, zoals altijd
Als ik krijg wat ik wil, zie ik niets meer
Zo zal het vast altijd blijven
Het is er zeker, maar het verdwijnt
Het is echt zo onzinnig
Altijd staan we in het midden van onze angst
Ik dacht ooit dat de posters in de stad cool waren
Ik raak er langzaam op uitgekeken
Dus voordat het verdwijnt, bijt ik erin

Het doet vreselijk pijn
Het doet vreselijk pijn maar