Un Madrigal

Wat mooi is de zon van de morgen
bij de terugkeer uit de hoofdstad;
oh, wat ziet mijn bergdorp er prachtig uit
als ze door het korenveld rent.

De afgrond en de brug zijn al in zicht
en mijn hond komt me tegemoet;
de akker blijft achter, in de wacht
want de ossen willen niet meer trekken.

De rook van mijn huisje
verbreidt zich over het hele korenveld
en op de achtergrond zie je het beekje
dat me elke middag in slaap wiegt.