Caserón de Tejas

Buurt van Belgrano!
Huis van tegels!
Herinner je het, zus,
Van de milde nachten
Op de stoep?
Wanneer een trein dichtbij
Ons oude, rare
Verlangens gaf
Onder de zachtheid
Van de rozenstruik?

Alles was zo simpel!
Duidelijk als de lucht!
Goed als het verhaal
Dat in de zoete middagen
De opa ons vertelde!
Wanneer op het pianootje
In de donkere kamer
De pure
Tederheid van een wals bloedde.

Het herleefde! het herleefde!
In de slapende stemmen van de piano,
En met de subtiele toverspreuk van jouw hand
Zal de schort van opa komen...
Roep het! roep het!
We zullen het verre verhaal leven
Dat in dat huis van Belgrano
De geheimen overwinnend roept mama...

Buurt van Belgrano!
Huis van tegels!
Waar is de put,
Waar zijn jouw binnenplaatsen,
Waar zijn jouw hekken?
Je zult terugkeren naar de piano,
Mijn oude zus,
En in de melodieën
Zullen de dagen
Helder van thuis leven.

Jouw glimlach, zus,
Verzachtte mijn verdriet,
En zoals in het verhaal
Dat in de zoete middagen
De opa ons vertelde,
Zal het pianootje
Van de donkere kamer
De pure
Tederheid van een wals bloedden...

Het herleefde! het herleefde!
In de slapende stemmen van de piano,
En met de subtiele toverspreuk van jouw hand
Zal de schort van opa komen...
Roep het! roep het!
We zullen het verre verhaal leven
Dat in dat huis van Belgrano
De geheimen overwinnend roept mama...