Arriba Quemando El Sol

Toen ik naar de pampa ging
Droeg ik mijn hart mee
Blij als een chirihue
Maar daar stierf het voor mij,
Eerst verloor ik mijn veren
En toen verloor ik mijn stem
En boven brandt de zon.

Toen ik de mijnwerkers zag
Binnen in hun kamer
Zei ik tegen mezelf, beter woont
De slak in zijn huis,
Of in de schaduw van de wetten
De verfijnde dief,
En boven brandt de zon.

De rijen van hutten
Tegenover elkaar, ja meneer,
De rijen van vrouwen
Voor de enige pilaar
Iedereen met haar emmer,
En met een gezicht vol verdriet,
En boven brandt de zon.

We gingen naar de winkel
Om de rantsoen te kopen
Twintig artikelen tellen niet
De gebruikelijke korting.
Met de lege mand
Kwamen we terug naar de herberg.
En boven brandt de zon.

Droog gebied van de pampa
Geschreven op een groot bord
Toch komen en gaan
De flessen sterke drank
Natuurlijk zijn ze niet van de armen
Smokkelwaar van de heer,
En boven brandt de zon.

Ik loop door een dode stad
Mijn hart wordt somber
Hoewel waar mensen wonen
De dood veel groter is
Ze hebben de gerechtigheid begraven,
Ze hebben de rede begraven,
En boven brandt de zon.

Als iemand zegt dat ik droom
Een verhaal van waardering
Zeg ik dat dit gebeurt in Chuqui
Maar in Santa Juana is het erger.
De mijnwerker weet niet meer
Wat zijn pijn waard is,
En boven brandt de zon.

Ik keerde terug naar Santiago
Zonder de pijn te begrijpen
Waarmee ze het nieuws schilderen
Wanneer de arme nee zegt
Onder de donkere nacht
Goud, bloed en kolen,
En boven brandt de zon.