Sopa de letras

Door een beslagen raam,
Een eindeloze parade van herinneringen,
Het beeld veranderd
Van een vriend uit andere tijden.
Hij verstikte met zijn oksel
Vier boeken,
Vier wijze gedachten.
Bij de halte van de 5
Vroegen we: "Waar ga je naartoe?"
"Naar het centrum" antwoordde hij ons
En degene die nooit meer terugkwam,
De buurt wacht op hem.

Hij gaf al zijn salaris uit aan boeken,
Wat een manier om geld te verkwisten.
Hij leek verward,
En zijn hoofd was zwaar.
En de lepel stierf
In een woordensoep.

Zijn vrienden bleken simpel,
Hij verliet de buurt, ging naar het centrum.
Hij belandde tussen intellectuelen
En snobistische mystificeerders.
En de lepel stierf
In een woordensoep.

Elke nacht in Corrientes,
In La Paz of La Giralda,
Praatjes over abstracte dingen
Met ingewikkelde woorden.
En de lepel stierf
In een woordensoep.

Hij begon een bril te dragen,
Zijn ogen zagen niet goed.
Zo verwaand, de allesweter,
Dat hij het niet kon begrijpen.
En de lepel stierf
In een woordensoep.

Kom terug naar de buurt, bij de 5,
Want de buurt is mooier.
Kom terug naar de buurt, bij de 5,
Kom terug naar de buurt...