Un Alumno Más

Niemand praat met niemand
Iedereen met zichzelf
Geesten gescheiden door afgronden

Marta kleedt zich uit voor een spiegel
Huilt omdat ze denkt dat niemand haar nog wil
Slechts omdat ze een borst heeft verloren
Door een verdomde en klote ziekte

Luca is gewoon bang
Om de waarheid aan zijn vader te vertellen
Oefent voor de spiegel
Kijk vader; ik ben homoseksueel

Verbreek de spiegels die gevaarlijk zijn
Zoals pistolen maar in plaats van kogels
Werpen ze illusies die rechtstreeks
In de ziel steken

We zijn allemaal gek op onze eigen manier
Iedereen beslist of het leven mooi is
Iedereen probeert tussen de mensen te passen
Maar niemand merkt dat het beter is om anders te zijn

Als de kool die door vulkanen wordt uitgespuwd
En met de tijd verandert in een diamant
En niet beseft dat zijn lichaam heeft
Honderdduizend keer en meer
Meer aantrekkingskracht dan de aarde zelf

Jouw aarde

Je was gewoon, bent en zult altijd zijn
Een leerling meer
Een leerling meer
Een leerling meer in dit leven
Een leerling meer die je niet vergeet
Een leerling meer die zich ontdoet
Van wat hem niet meer dient

Een leerling meer die bang is
Die achterin zit en niet vooraan
Omdat hij bang is de les niet geleerd te hebben
Een leerling meer die zelfmoord pleegt
Tussen de regels van dit leven
Dat slecht geschreven is en soms hart mist