Loco

En ik ben weer
Meer gek dan ooit
Ik teken harten
Nadat ik mijn adem
Op de glazen van jouw stem heb uitgeblazen
En ik adem weer in
Jouw lucht en mijn longen
Vullen zich met het leven dat je me ontneemt
Als je loopt, in andere richtingen
Dan de wegen die ik volg

Dat je me snel vergeten bent

Ik begrijp niet wat je zag
In die gast van het chique
Als hij zijn principes aflegt
Houden ze geen stand, houden ze geen stand
Houden ze geen stand, en ik ben
Helemaal gek

Gek, verloren dronken
Zo verliefd op jou en op mijn verslavingen
Liggend in een greppel bij de finish
Van de eenzaamheid

En ik weet niet meer, op de kop
Met mijn gezicht naar de muur
Zijn mijn gevoelens gestraft
Zonder te weten, dat als ik achterom kijk
Je niet terugkomt, en ik blijf mijn hoofd
Tortureren om jouw huid.
Als ik in mijn vel zit, gooi me niet weg
Alcohol, genezen me met speeksel

Ik begrijp niet wat je zag
In die gast van het chique
Als hij zijn principes aflegt
Houden ze geen stand
Houden ze geen stand, houden ze geen stand
En ik ben helemaal gek

Gek, verloren dronken
Zo verliefd op jou en op mijn verslavingen
Liggend in een greppel bij de finish
Van de eenzaamheid

Zo ver van de zee, maar zonder jouw liefde
Is het touw gebroken
Dat me aan de rede bond
Zo ver van de zon, zo ver van het kind
Van wie alleen nog maar reste.