Zemlya

Slaap, ik kom morgen weer bij je na zeven.
Ik ben de winterzon, en ik verschijn steeds minder en minder.
Het doet zo'n pijn om te zien, hoe mooi je ligt aan de oever van de rivier.
Je bent bang voor mij, want mijn kus snijdt je als een mes.

E-ey, Aarde-a-a,
Bedek me
Met smeltende sneeuw.
Zo'n liefde doodt de wereld.

Slaap, ik kom morgen weer bij je met de eerste straal.
Ik wil zwakker zijn, ik wil steeds vaker en dichter bij je zijn.
Ik aanbid je, maar ik druk me toch tegen je warme schouder
Tegen je witte sneeuwlippen, en ik zal je nooit, nooit meer zien.

E-ey, Aarde-a-a,
Bedek me
Met smeltende sneeuw.
Zo'n liefde doodt de wereld.