Machigai Sagashi

Ik leek wel geboren te zijn
Aan de kant van de fouten die ik zocht
Maar aan de kant van de juiste antwoorden
Denk ik dat ik je nooit had ontmoet

Waarom kunnen we zo fijn samen lachen?
En toch komen de tranen soms opzetten

Jouw ogen doorboren mijn hart recht door
Sinds die dag voelde alles anders aan
In de diepe hoeken van de lente, die de wind meeneemt
Voel ik me zo verveeld, maar ben ik gewoon bij je

Vol met fouten, zelfs in kleine dingen
Totdat we doodgaan van de onzinnige praat
Die eenzaamheid die ik wil vermijden
Wat voor iets zal dat voortbrengen?

Laten we één voor één alles ontdekken
Als een kind dat net wakker wordt

Jouw hand raakte de mijne, vingers ineen
Of het nu een fout of een goed antwoord is, het deed er niet toe
In een flits viel ik in die zachte mist
Ik denk alleen maar dat jij de enige moet zijn

Jouw ogen doorboren mijn hart recht door
Sinds die dag voelde alles anders aan
In de diepe hoeken van de lente, die de wind meeneemt
Laat me je gezicht zien, dat niemand anders mag zien

Jouw hand raakte de mijne, vingers ineen
Of het nu een fout of een goed antwoord is, het deed er niet toe
In een flits viel ik in die zachte mist
Ik denk alleen maar dat jij de enige moet zijn