Si No Cantara

Dat als ik zoveel heb geschreven, zoveel
Is omdat mijn vingers niet moe worden van het dicteren
Dat als ik op zoveel manieren heb gehouden van
Is omdat mijn ziel niet moe wordt van het huilen, oh nee!

Maar als ik niet zong, als ik niet zong...

Als het nest in mijn keel geen lied zou worden
Waar zouden mijn voeten en mijn hart me dan naartoe brengen?

Maar als ik niet zong, als ik niet zong...

Want het verleden raakt niet op van het me blijven volgen
En de woorden worden niet moe van het me blijven bedriegen

Maar als ik niet zong, als ik niet zong...

Als mijn stappen zich niet vervelen om me nergens naartoe te brengen
Zal mijn keel al helemaal niet moe worden van het praten over mijn verleden.

Maar als ik niet zong, als ik niet zong...